Ana Sayfa Medya 11 Aralık 2021 3 Görüntüleme

Babam Zaven Biberyan ile anılarım

Tilda Biberyan Mangasar

Zaven Biberyan’ın kızı olarak benim anlatmak istediğim o kadar çok şey var ki nereden başlayacağımı bilemiyorum.

O benim için sıkıntı anlaşılır bir baba oldu. Onu kendi dünyasında, kendi fikirleriyle iç içe yaşayan bir insan olarak görüyordum. Az konuşan, pipo ağzında, daima kanılara dalan, kâh yazan, kâh çizen bir baba…

Olağan ki o vakitler küçüktüm ve onun iç dünyasını anlamakta zorlanıyordum. 20’li yaşlarda onunla diyalog kurup konuşmak, paylaşmak ve onu anlamaya çalışmak istesem de koşullar o denli getirdi ki hastalığı nedeniyle bunları başaramadık.

Babamın geçmişiyle ilgili çok az şey biliyordum. Yalnızca annemden duyduğum anılar ve kıssalar vardı. Eminim ki annem, babamın 25 yıllık hayatını, çabalarını bu kadar bilmiyordu. Tahminen de yanılıyorum. Annem biliyordu ve bana anlatmadı, kim bilir…

23 sene birlikte yaşadık. Babamın bana karşı olan davranışları, aileyi muhafaza içgüdüsü ve baskısı, öğrencilik yıllarımda beni vakit zaman rahatsız etmişti. Ancak yeni çıkan ‘Mahkûmların Şafağı’ isimli kitabındaki 25 yıllık anılarını okuyunca onu daha iyi anladım ve tanıdım.

Son yıllarda kendi kabuğuna çekilip hayatını fotoğraf çizerek, bazen yazarak, ailesiyle toplumsallaşarak geçirdi. Moda ve Büyükada’ya âşıktı. Çocukluğumda Moda parkında babamla geçirdiğimiz günleri, her pazar Büyükada’da bisikletle gezdiğimiz saatleri, Moda plajında ve adalarda saatlerce yüzdüğümüz o günleri dün üzere hatırlıyorum. Tavla oynamayı bile ondan öğrendim. Bunları unutmak mümkün değil.

Her şeyi o öğretti bana. Çok iyi bir aile babası ve iyi bir eş olmuştu. Güç bir kişilik olmasına karşın annemle bağlantıları her vakit harikaydı. Annem iyi bir yönetimci, akıllı bir bayan olduğundan her vakit aile ömrümüz iyi olmuştur. Hasebiyle çocukluk ve gençliğim iyi geçti diyebilirim. Gençlik yıllarımda yaşamak istediğim lakin birçoklarını gerçekleştiremediğim o kadar çok şey var ki. Artık onu çok iyi anlayabiliyorum ve takdir ediyorum. Her vakit zahmetli, gerilimli bir hayatı olmuş. Evlendikten sonra ve benim doğumumla hayatını değiştirdiğini, bizi ebediyen korumak için elinden geleni yaptığını görüyorum. Eğitim dönemimde benimle daima ilgilenen bir baba olmuştur. Onun sayesinde her vakit başarılı bir öğrenci oldum. Yüksek tahsil talihimin olamaması da 1980’lerin makûs devirlerine denk gelmesiydi. Bu olaylar yüzünden eğitimime devam edemedim.

Yıllar sonra elime geçen bir defterden bana karşı ne kadar ilgili bir baba olduğunu anladım. Doğumumdan itibaren 8 sene boyunca her evreyi günlük yemek listeme kadar yazıya döküp bir defter haline getirmesi beni çok etkilemiştir. Birinci adımım, birinci konuşmam, sokaktaki davranışlarım, okul devrindeki çalışma halim, her şeyi tarihi ve saatine kadar en ince detayıyla yazmıştır.

Yazılarından birinde, üç yaşındayken davranışımı kıymetlendirmiş ve yazıya almış:

“Müthiş bir gururu var. Şayet yemek yerken lisanını ısırsa yahut bir yeri ağrırsa geçene kadar başını çevirir, yüzünü kapatır, sesini çıkarmaz ve hareketsiz kalır. Hiçbir vakit başına ne geldiğini söylemez.”

Dört yaşındayken;

“Hasta olduğunda, ağlarken kimsenin onu görmesini istemez. Ağlar ve bağırır.”

“ ‘Kimse gelmesin , beni görmesin.’

‘Babam da gelmesin.’

‘Gözyaşlarını silmiş, giyinmiş, güler yüzlü , düzgün görmeliler onu.’”

Bunlar üzere niceleri…

Çocukluğumda hiç hatırlamadığım bu davranışlarımı tekraren okudum. Çok az baba vardır ki evladıyla bu kadar yakından ilgilensin ve her davranışını not etsin. Bu da Zaven Biberyan’nın özel ve eksiksiz bir insan, bir baba olduğunun göstergesi.

Onun daha çok yaşamasını, yaratıcılığını görmeyi ve onunla yazdığı anılarını kendi ağzından duymayı çok isterdim. Anılarını okurken bazen kitabı kapatıp, derin bir nefes alıp tekrar okumaya devam ettim. Çok etkileyiciydi…

Öldüğünde 63 yaşındaydı. Yaşasaydı vakitle tahminen de birçok şeyi kaleme alacaktı. Bilemiyoruz. Yaşadıkları maalesef onu çok erken yıpratmış. Hayattayken etrafındaki insanların yavaş yavaş uzaklaşması onu anlayamaması ve yalnız bırakması çok acı… Ancak ben onu yalnız bırakmayı düşünmüyorum. Elimden gelen her şeyi yapmaya çalışıyorum. Biberyan’ı seven ve ona paha veren dostlarla çalışıyoruz ve çalışmaya devam edeceğiz. O artık yalnız değil. Onu takdir eden ve kıymet veren beşerler var. Yapıtlarıyla her vakit yaşayacak. Babam benim gözümde çok kıymetli bir muharrir ve iyi bir tercümandı fakat maalesef hayattayken kıymeti bilinmedi. Artık eminim ki o bizi görüyor ve memnun oluyor. Hayattayken yapmak isteyip de yapamadığı her ne varsa ben kızı olarak elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum ve çalışacağım.

Bana bu yolda yardımcı olan ve takviyelerini esirgemeyen herkese teşekkür ederim. Daima birlikte onu yaşatacağımıza inanıyorum.

Gazete Duvar

iletişim : live:.cid.e85adaa203246898
en iyi casino siteleri en iyi casino siteleri slot siteleri kocaeli escort bursa escort
hack forum hack forum gaziantep escort gaziantep escort izmir escort bedava hesaplar