Ana Sayfa Medya 18 Kasım 2021 1 Görüntüleme

Dünbatımı Defterleri: Bir ölüm çığlığı

İbrahim Yıldırım’ın, 1987’de yayımlanan ‘Bir Cinayetin Ekonomisi’ isimli birinci (öykü) kitabından günümüze gelene kadar toplamda onun üzerinde kitaba imza attığını görüyoruz.

2015 yılında yayımlanan ‘Dokuzuncu Haşmet’ isimli romanıyla 45. Orhan Kemal Roman Armağanı’na layık görülen Yıldırım’ın geçtiğimiz günlerde yeni bir romanı yayınlandı. ‘Dünbatımı Defterleri – Edebî, İçtimaî, Cinaî, Tıbbî Bir Kolaj’ ismini taşıyan roman Kırmızı Kedi etiketiyle raflardaki yerini aldı.

ÇOK KATMANLI BİR YAPI

“Verdiğim ortaları çıkartırsak neredeyse elli saat kalem oynatıp manalı, işe fayda bir şeyler yazmaya çalışmaktan bitap düşmüş olmalıyım. Tekrar de sürdürmeli, bu ek metni parmaklarım sessiz çığlıklar atıyor olsa da tamamlamalıyım…”

Çok katmanlı bir yapı üzerine inşa edilen ‘Dünbatımı Defterleri’, kurmacayla gerçeğin iç içe geçtiği, kıssanın de kendi içinde katmanlara ayrıldığı bir kitap. Bunu daha birinci elden muharririn kendisini de kurmacaya dahil etmesinden anlıyoruz. Yıldırım, “Bu kitap, kıyıda köşede kalmış bir muharririn iki gün içinde aldığı notları içeren defterlerin ve avukatına bıraktığı öteki yazılı materyalin elden ve gözden geçirilmesiyle hazırlandı” halinde bir notla başlıyor kitaba. Kendisine iletilen dört defteri, yaklaşık beş yıllık bir emeğin akabinde, titiz bir çalışmayla yayına hazırladığından, bu süreçteki hassasiyetlerinden ve defterlerin kabaca ne olduğundan bahsediyor.

Yıldırım’ın girizgâhından sonra, temel müellifin, yani defterlerin sahibinin girizgâhıyla karşılaşıyoruz. İlerleyen sayfalarda isminin Aşir Emin Başören olduğunu öğreneceğimiz muharrir bu kısımda defterlerin yazılma sürecini, onu yazmaya iten nedenleri ve hayatının sonuna yaklaştığı dakikalarda hissettiği şeyleri anlatıyor.

Aşir Emin’in altmış bir yıllık hayatı, bu kısacık anda ete kemiğe bürünürken, onunla birlikte can bulan meyyit dostlarla da tekrar bu kısımda tanışıyoruz. Böylelikle kurmacanın gerçeğine bir adım daha atıyoruz.

Dünbatımı Defterleri – Edebî, İçtimaî, Cinaî, Tıbbî Bir Kolaj, İbrahim Yıldırım, 464 syf., Kırmızı Kedi Yayınları, 2021.

YALNIZLIK ÖMÜR UZUNLUĞU

“İnsan ise öldüğünde değil, onu hatırlayan kimse kalmadığında bütün yaşadıklarıyla birlikte büsbütün yok oluyor, ismine soyadına sırf resmi defterlerde, mezar taşlarında rastlanıyor. Birtakım mezarlar ise sahiden boş, isim ve soyadı yazılı bir taştan ibaret oluyor…”

Aşir Emin’in hayatını değiştiren olay 24 Nisan 1968’de, bir Anadolu kazasında, ailesinin geçirdiği trafik kazasıyla değişiyor. Yapayalnız kalan Emin, ileride çok varlıklı ve tanınan bir kalp cerrahı olacak Muvaffak ile annesinden yadigâr aktarlığıyla bilinen Artemis’in hamiliğinde büyüyor. Edebiyata olan ilgisi her fırsatta desteklenen Emin, üniversitede okuduğu edebiyat kısmını yarıda bıraksa bile bu yüzden yazmaya devam ediyor. Ne var ki Muvaffak’ın yardımıyla basılan birinci kitabı büyük bir hayal kırıklığına sebep olunca, prestij kaybından çekinen yayınevi kitabı kısa bir müddette toplatıp imha ediyor. Emin’in edebiyatla, dahası beşerle, dünyayla kurduğu en büyük bağlardan biri de böylelikle kopup gidiyor.

Biz de bu sayede defterlerin Emin için ne kadar kıymetli olduğunu anlıyoruz. Pekala tam olarak ne bu defterler? Anı mı, deneme mi, roman mı, ne? Kurmacayla gerçeğin içe içe girmesi üzere, defterler de cinsleri içe içe sokmaya başlıyor bu noktada. Lakin neresinden bakarsak bakalım, bu “itirafname” yalnızca Emin’in hayatından ibaret kalmıyor, acılar ve hayal kırıklıkları paylaşılmadan artıyor.

UYUMSUZ İNSANIN ÇARESİZLİĞİ

“Bence mevt de kitabı taklit eder…

Hatta müellif, kendi kitabını ya da yazdıklarını taklit ederek bir oburunun olduğu kadar kendinin katili de olabilir. Bu vefat tipinin edebiyat dünyasında çok örneği vardır. Lakin benim durumum, karısını boğarak öldüren, sonra da oturup kitap yazıp kendini haklı çıkarmaya çalışan bir diğer Fransız düşünürün durumuna biraz olsun benzemektedir.”

Emin, dayanılmaz bir hayal kırıklığına sebep olan birinci hikaye kitabında olduğu üzere, bu dört defterde de sona varmadan, ipi göğüslemeden evvel mevtle, geçmişiyle bir hesaplaşma içerisine giriyor. Bu tam olarak şuurlu bir tavır da değil aslında; biraz şuur akışıyla ilerleyen, yer yer hezeyanların arşa çıktığı, biraz öfkeli, biraz nötr hislerle bezeli ve neresinden tutarsak tutalım daima dönüp bize mevti işaret ediyor.

Aslında onun hayatında her şey mevtle başlıyor. Emin, ailesinin vefatından sonra yine doğuyor, uğraşıp bir şeyler yazıyor, yayınlatıyor fakat bu kere de sembolik vefatla karşılaşıyor, edebiyat etrafından aforoz ediliyor. Hayatta en güvendiği iki insan da kısa aralıkla ölünce kendisi de bu yola ister istemez giriyor. Başka bir değişle vefat, Emin için bildik bir yol, oradan çok kere geçmiş, bütün sevdikleri de orada. Münasebetiyle vefat istenci satır ortalarında büyük bir sarsıntıyı değil, aksine huzurlu bir atmosferi de çağrıştırıyor zira Emin asıl uyumsuzluğu dünyada, hayatta yaşıyor.

Evvel kurmaca Yıldırım, ardından gerçek Yıldırım bu çok katmanlı, keskin hislerin hâkim olduğu romanı epeyce akışkan bir biçimde, klâsik kalıpların dışında kalmaya çabalayarak kotarmayı başarıyor. Yerli – yabancı pek çok muharriri, müzisyeni ağırlayarak ilerlerken başta edebiyat dünyası olmak üzere pek çok kutsala sataşmaya da ihtimam gösteriyor.

Gazete Duvar

hack forum gaziantep escort gaziantep escort