Ana Sayfa Kültür-Sanat 26 Kasım 2021 103 Görüntüleme

‘Dünya vatandaşı’ müzisyen Vodovozova: Müzikle büyümeye devam edeceğim

ANKARA- Müzik mesleğine beş yaşında piyano çalarak başlayan flüt virtüözü Aliya Vodovozova, Türkiye’deki birinci solo performansını Ankara’daki Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası’nda (CSO) gerçekleştirecek.

Müzik mesleğini ve eğitimini Rusya – Almanya – Türkiye sınırında sürdüren Vodovozova, bu ülkelerin yanı sıra dünyanın farklı noktalarında düzenlenen müzik şenliklerinde orkestra üyesi ve solo sanatçı olarak onlarca konsere imza attı.

‘MEMLEKETİMİN NERESİ OLDUĞUNU SÖYLERKEN ZORLANIYORUM’

CSO’da vereceği konser öncesi sohbet ettiğimiz Vodovozova, Ukrayna doğumlu Tatar bir müzisyen. Türkiye, Ukrayna ve Rusya’yı memleketi olarak gördüğünü söyleyen, müziğin evrenselliğine vurgu yapan Vodovozova, “Ben bazen memleketimin neresi olduğunu söylerken zorlanıyorum. Nereyi özlediğimi pek anlamıyorum artık. En çok özlediğim iki yıldır gelemediğim için Türkiye olabilir” diyor.

Vodovozova, pandemi periyodunda yaşadıklarını, Avrupa’daki müzisyenlerin bu devri nasıl atlattığını, müzik eğitimi için 12 yaşında ailesinden ayrılıp gittiği Moskova’daki yıllarını anlattı…

Söyleşimiz için geçmişe dönük yaptığım araştırmalarda flütle birlikte büyüyen birini gördüm. Ankara’da, Bilkent’te başlayan müzik çalışmalarınız hudutları aşmış ve müzikle büyümüşsünüz. Bu periyodu siz nasıl anlatırsınız?

Küçüklüğüm Ankara’da geçti. Müziğe dair birinci adımlarım burada atıldığı için gelip burada solo çalmam benim için çok değerli. Bilkent’te flütle birinci müziğe adım attım. 12 yaşında da Moskova’ya giderek Gnessin Müzik Okulu’nda eğitimime başladım. Burası, yalnızca müzik odaklı dünyadaki az sayıda okuldan biriydi. Sonrasında Moskova Çaykovski Konservatuarı’nı kazandım. Bir periyot Paris’te yaşadım ve sonrasında Berlin’deki Hohshule für Music ‘Hanns Esisler’de Profesör Benoit Fromanger idaresinde master eğitimine başladım. Birinci adımlarım Türk öğretmenlerle olduğu için Ankara’da çalmak çok değerli.

Flütle çalışmalarınız nasıl başladı? Tanıklık mı tanışıklık mı?
Annem Eskişehir Anadolu Üniversitesi’nde öğretim vazifelisi. Küçükken üniversitenin lojmanında yaşıyorduk. İkinci katta Macar asıllı bir ailenin çocuğu vardı. Onun flüt çalışını duyduğum vakit annemden yılbaşı için flüt ikram etmesini istedim. Armağan etti ve o günden beri flütleyim. Flütün sesini duyduğumda çok etkilendim. Tanıklık sanırım. (Gülüyor)

12 yaşında Moskova’da, ailenizden uzakta eğitim almışsınız. O süreç nasıl gelişti?
Geri dönüp baktığımda 12 yaşında Moskova’ya gitmek… Öğrencilerim de var 12 yaşında, onlara bakıp “Bu yaşta nereye giderler” diye düşünüyorum. Lakin o anda, yaşarken anlamıyorsun. Küçük olduğunu hissetmiyorsun. Erken üzere geliyor lakin o vakitlerde, çok eskiymiş üzere (gülüyor), internet çok tanınan değildi. İnternet işi konsantrasyonu çok etkiledi. İnsanın zihni dağılıyor.


‘CSO’DAKİ ORKESTRADA BİRİNCİ ADIMLARIMI GÖRENLER VAR’

Müzik serüveniniz Ankara, Moskova ve Berlin sınırında ilerliyor. Yıllar sonra bu serüvenin başladığı kent Ankara’dasınız. Ankara’da olmak nasıl hissettiriyor? Bulunduğunuz kentlerle müzik ortasında bir bağ kuruyor musunuz?
Ankara’da olduğum için çok duygulandım. Uçaktan inince, “Burada çok küçükken çalıyordum, artık de gelmişim solo çalacağım” dedim kendi kendime. CSO’da çalacağım orkestrada birinci adımlarımı görenler var. Her konserde heyecan oluyor fakat burada birinci provadan evvel bile çok heyecanlandım. Kentlere dair özel bir his sanırım yok fakat birtakım kentler çalıştığım yapıtları hatırlatıyor. Ankara’da birinci flüt çalmaya başladığım günlerle bugün sıkıntı bir yapıtı çaldığım günleri düşününce farklı geliyor. Türk değilim ancak Türkiye’yi memleketim üzere görüyorum. Geriye dönüp baktığımda Türkiye’de olduğum için iyi manada bir baskı oluyor. Birinci öğretmenlerim konsere geliyor, iyi çalmam gerekiyor. (Gülüyor)

‘NAZIM HİKMET BENİM İÇİN ÇOK ÖZEL BİR İSİM’

Arte TV’de katıldığınız bir programda Nazım Hikmet’in “Yaşamak” şiirini, “Sarı gelin” türküsünü seslendiriyorsunuz. Türkiye ezgileri sanatınızı nasıl etkiledi ya da etkiliyor? Ya da tersten soralım, yaşadığınız farklı yerlerden farklı ayrı besleniyor musunuz?
Mutlaka evet. Nazım Hikmet’in hem Türkiye ile ilgisi var hem de Rusya’yla. Benim için çok özel bir isim. Hayat öyküsü de o denli. O denli bir bağ kurdum. Arte’deki programda bana ‘kendin seçebilirsin’ dediler. Ben de hem Türkiye’yi hem Ukrayna’yı hem de Rusya’yı temsil ediyorum üzere düşünüyorum. O nedenle Nazım Hikmet’i seçtim. Türkiye motiflerini çaldım. Hem Türkiye hem Rusya hem de Ukrayna’yı temsil edebildiğim için memnunum. Üç ülke de memleketim sayılıyor.

‘SANAT İLE MÜZİK İNSANI GÜZELLEŞTİRİYOR’

Eski söyleşilerinizdeki “Dünya vatandaşıyım” sözleriniz dikkat cazipti. Türkiye’de milliyetçiliğin her geçen gün yükseldiği, bu siyasetlerin ekseninde telaffuzların üretildiği bir ortamda yaşıyoruz. Keza Avrupa’da da birtakım ülkelerdeki siyasetçilerin telaffuzları milliyetçilikten besleniyor. Siyaset birçok vakit müziğin önüne geçiyor. Siz müziğin evrenselliğine sığınarak mı dünya vatandaşı olduğunuzu söz ediyorsunuz?
Katiyetle. Biraz klişe olacak ancak müzik kozmik bir şey. Bugün Ankara’daki konserimde Ermeni bir besteciyi çalıyorum. (Aram Haçaturyan) Müzik müziktir. Şu anki siyasetin içine girmek istemiyorum. Sanat ile müzik üniversal ve bunlar insanı güzelleştiriyor. Kalbini de yumuşatıyor. Siyasette birkaç kişi birbiriyle çekişiyor ve toplum maalesef bedelini ödüyor.

‘GÖÇ EĞİTİMLE İLGİLİ’

Türkiye’de şu an gençler ortasında önemli bir beyin göçü durumu kelam konusu. Yurt dışına gitmek, orada farklı işler yapmak ya da bir biçimde kendi yeteneklerini göstermek gençlerin hayallerini süslüyor. Buna dair siz ne söylersiniz?
Türkiye’den Almanya’ya gelen çok müzisyen arkadaşım var. Hoş takımları kazandılar. Gençler oranın (Almanya) bedellerini daha çok bildiğini hissediyorlar. O yüzden bu türlü bir göç kelam konusu olabiliyor. Öte yandan dinamik ve hoş bir gelişiminin olduğunu da görüyorum. Almanya’da birlikte okuduğum arkadaşlarım Türkiye’ye geri gelip CSO’da çalıyor. Hoş bir eğitim alıp burada devam etmeye çalışıyorlar. Bu göçün nedeni daha çok eğitimle ilgili. Yurt dışında gençlerin kıymeti biliniyor. İnsan pahasını nerede görüyorsa orada kalmak istiyor. Alışılmış ki memleketlerini özlüyorlar fakat işte…
Sizin de özlediğiniz birçok memleketiniz var…
Ben bazen memleketimin neresi olduğunu söylerken zorlanıyorum. Nereyi özlediğimi pek anlamıyorum artık. En çok özlediğim iki yıldır gelmediğim için Türkiye olabilir.

‘SPORCU ÜZERE HER GÜN ÇALIŞMAMIZ GEREKİYOR’

Pandemi devrinde neler yaşadınız? Bu süreçte neler yaptınız? Sahnelerden uzak kalmak sizi nasıl etkiledi? Sahneleri özlediniz mi?
2020 yılı herkes için sıkıntı geçti. Sahnesiz, seyircisiz kaldık. Motivasyonu sağlamak çok sıkıntı oluyor. Konserin olacak mı olmayacak mı bilmiyorsun ve müzik devam edecek mi diye endişeleniyorsun. Bizim sportmen üzere her gün çalışmamız gerekiyor ve bu çok güç oldu. Hele yeni başlayanlar için, müzik için üniversiteye başlayanlar açısından süreç çok daha güç geçti.

Konutumuza kapalı olduğumuz periyotta online konserler organize edildi lakin onun da çok zevki olmuyor. Kameranın önünde çalıyorsun ve seyirci olmadığında o kimya tutmuyor üzere. Birkaç sefer televizyona konuk oldum ve nefes almış üzere oldum. Almanya’da şu an geri açılmaya başladı ancak Avrupa’da zorluk devam ediyor.

‘TÜRKİYE’DE MÜZİSYENLER DAHA ÇOK ZORLANDI’

Türkiye’de korona virüsü nedeniyle yaşanan kapanma sürecinde binlerce müzisyen işsiz kaldı. Kimi müzisyenler enstrümanlarını satmak zorunda kaldıklarını açıkladı. Avrupa’da müzisyenler bu süreçten nasıl etkilendi?
Orada durum finansal olarak çok daha düzgündü. Avrupa’da freelance müzisyen çok fazla. Her bir freelance müzisyene para ödendi. Örneğin konserlerinin takvimini gösteriyorsun, bunlar iptal oldu diyorsun ve parasını gönderiyorlar. Güç durumda bırakmamaya çalıştılar. Yalnızca müzisyenler için değil oyuncular için de takviyeler oldu. Bu dayanak olmasa çok sıkıntı olurdu. Türkiye’de müzisyenler daha çok zorlandı. Şahidim arkadaşlarımın anlatımından biliyorum.

‘EN İYİ ODAKLANMA YAŞI 10 İLE 25 YAŞ ARASI’

2002’de 10’lu yaşlarınızın başında bir televizyon kanalında katıldığınız bir söyleşiyi izledim. Günde iki saat çalışmanın kıymetli olduğunu söylüyorsunuz ve bu durumu “kafayla çalışmak” olarak tanım ediyorsunuz. 20 yıl sonra yetişkin Aliya Vodovozova müziğe yeni başlayanlara ne ileti vermek ister? Bilhassa çocuklara?
Hala başla çalışmak gerekiyor. Bir de yaş ilerledikçe vaktin kısıtlanıyor. Ne bileyim öbür işlerin çıkıyor. Büyüyorsun. En iyi odaklanma ve başla çalışma yaşı 10 ile 25 yaş ortası. Bu devirlerde azamî ilgi göstermek gerekiyor. Sonrasında hayat ritmin değişiyor.

‘ÇOCUKLUĞUMU PAYLAŞTIĞIM BEŞERLERLE ORTAKLAŞACAĞIM’

10’lu yaşların başında konuk olduğunuz programda Pembe Panter müziğinizi çocukluk arkadaşınız Dirimcan’a adıyorsunuz. Ankara’ya gelince tekrar görüştünüz mü? CSO’daki konserdeki birilerine adıyor musunuz?
Dirimcan’ı çok uzun vakittir görmedim. Küçükken yakın arkadaşımdı. Keman çalıyor Ankara’da, hala da devam ediyor. Umarım konserime gelecek. Birisine adamıyorum konserimi ancak küçüklüğüm burada geçtiği için konserime gelecek öğretmenlerimin, annemin benimle gurur duymasını istiyorum. Çocukluğumu paylaştığım beşerlerle ortaklaşacağım. Birinci adımlarımın tanıklıkları umarım memnun olur.

Genç yaşınıza çok sayıda milletlerarası muvaffakiyet sığdırdınız. Bundan sonraki maksatlarınız, hayalleriniz neler? Müziğinizle büyümeye devam mı edeceksiniz?
Müzisyenlik o denli bir meslek ki her vakit full tempoda çalışmaya devam etmek gerekiyor. Spor üzere, bir iki gün çalışmadığınız vakit formunuzu çok çabuk kaybediyorsunuz. Birebir biçimde devam etmek istiyorum. Umarım daha fazla konser verebilirim. Sahne bu emeğin mükafatı üzere. Müzikle büyümeye devam edeceğim.

Gazete Duvar

hack forum hack forumu hack forum gaziantep escort gaziantep escort Shell download cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı
502 Bad Gateway

502 Bad Gateway


cloudflare