Mersin Escort Konya Escort izmir escort
Ana Sayfa Medya 12 Kasım 2021 101 Görüntüleme

Gökçe Bilgin: Okumak benim için daima bir ödev

Gökçe Alim’in birinci romanı ‘Porselen Bir Mevzu’, Bağlantı Yayınları tarafından yayımlandı. Alım, bianet’te yazdığı yazılardan, oggito’da yayımladığı hikayelerden aşina olduğumuz bir isim. Yazdıkları, bir gün bir roman ya da hikaye kitabıyla edebiyat dünyasına çıkacağına dair bir hissiyatın oluşmasına taban hazırlamıştı. Bu nedenle sanırım Alim’in yazılarını ve hikayelerini bilenler, ‘Porselen Bir Mevzu’ ile karşılaşınca şaşırmamıştır.

Birinci romanında bayan kahramanlarından yola çıkarak, okumak ve yazmak tecrübelerine odaklanıyor Gökçe Alım. “Okumak nedir?”, “Yazmak nedir?” üzere sorular daima sorulagelmiştir ve iki soruya da birden çok yanıt verilmiştir. Alım, bu soruların peşine düşüyor; okumanın ve yazmanın hazzını, elbette sarsıntısını kendi penceresinden aktarıyor. Romanını sadece okumak ve yazmak tansiyonu üzerine inşa etmeyen Alım, romanın kahramanı Zümrüt’ler ile toplumsal olanın sorgulanmasından kendi vücutlarını keşfetmeye, siyasal göndermelerden sırlara kadar pek çok insani durumu katmanlı bir formda sunuyor. Sunmakla kalmıyor, okuru romana mevzu olan problemleri sorgulamaya da teşvik ediyor.

Gökçe Alım

Öte yandan ‘Porselen Bir Mevzu’ için feminist bir roman da demek mümkün. Romandaki bayanlar güçlü ve itirazlarını susarak, yazarak, okuyarak bile olsa lisana getirmeyi başaran beşerler. Bayanlar eş, sevgili, evlat olmanın yanı sıra kendileri epeyce hayatlarındaki erkeklerin zihinleri bulanıyor. Öğretilmiş olan ile yaşadıkları ortasındaki çelişki çaresizliğe hakikat sürüklüyor erkekleri fakat yanlış anlaşılmasın, Alım, romanını feminist kavramlara boğmadan yazmayı başarmış bir müellif. Şunu da söylemek de mümkün sanırım: ‘Porselen Bir Mevzu’yu okuyan erkek okur, dönüp kendisine bakma muhtaçlığı hissedecektir; bayanlar aslında kendileriyle karşılaşacaktır.

‘Porselen Bir Mevzu’ ile ilgili birtakım konuları da Gökçe Alım ile konuştuk.

Romanın birinci sayfalarından başlayarak, muharririn yazmak/anlatmak tutkusuna kendisini kaptırdığını hissettim. Birinci romanıyla okurun karşısına çıkan müellif, kendisini gizlemeden ve romanın kahramanları Zümrüt’lerden daha çok anlatıyor, yorumluyor, hislerini, fikirlerini paylaşıyor güya. Yanılıyor muyum? Bile isteye tercih ettiğiniz bir sistem miydi?

Birinci tekil şahıs anlatımlarda genelde bu izlenim oluşuyor. Kitabın birinci sayfalarında ne yapacağını düşünen ve bu niyetlerini açık etmekten çekinmeyen heyecanlı bir müellif var. Evet, birinci kitabını yazan bir müellifin heyecanını öne çıkarmak istedim.

‘YAZARKEN DAHİ BAYANLARIN DÜNYASINI YARATTIĞIMI DÜŞÜNÜYORDUM’

Romanda neden bu kadar çok Zümrüt var? Bayanların yaşamak zorunda bırakıldığı belirli bir problemle, örneğin evlilik kurumuyla ilgili bir ortak bildiri vermeye çalıştığınız için mi?

Hem bir sürü bayan vardı hem de tek bir bayan. Bayanları bir bütünün modülü olarak söz eden genelgeçer kurallardan rahatsız bir müellif üzere davranmaya çalıştım. Hem evli hem de evlilik kurumuyla bağdaşmayacak şeyler yapmaya istekli olabiliyordu karakterlerim. Hem kelam dinleyen tiplerdi hem de iç sesleri hariç kimseyi ciddiye almayacak kadar avare tiplerdi. Dahi bayanların dünyasını yarattığımı düşünüyordum yazarken. Bu dünya dahi erkeklerin dünyasından farklı olmalıydı. Ağır çelişkiler barındıran, konuşkan bir dünyaydı orası. Kendi kendilerine anlata anlata karar veriyorlardı. Sesleri evvel içlerindeydi. Bu gürültü dışardan anlaşılmasın da istiyorlardı. Evvel kendileri gürültülerine alıştılar. Sonrası kolay oldu.

Porselen Bir Konu, Gökçe Alım, 164 syf., İrtibat Yayıncılık, 2021.

Romanın değerli kısmı taşrada geçiyor. Taşra kahrı nedir sizin için? Taşra, yalnızca kitap okuyan ve ‘aydınlanan’lar için mi bir kasvet yeridir?

Çocukluğum taşrada geçti. Yalnız bir çocukluktu. Aile bireyleri dışında arkadaşım yoktu. Rus romanlarındaki üzere bir aydınlanmadan bahsedemem lakin iç dünyamla uğraşmaya erken yaşta başlamamda tesiri olmuştur taşranın. Yorucu ve sıcaktı taşra, tüm gün yapılması gereken işler vardı. Daha erken uyuyup daha erken uyanmak gerekiyordu. Hayvanların bakımı, konutun paklığı, çocuklarla uğraşmak, tarlada çalışmak gerekiyordu. Meskenlerde kitap köşeleri yoktu. Okumak ve bir şeyler hakkında konuşmak erkeklerin, çok az erkeğin sahip olduğu bir şeydi. Yaşadığım taşrada beşerler yalnızca çok çalışırdı, ebediyen yapacak bir işleri olurdu. Küçük bayanların, çocukların, bebek olmayan herkesin çok çalışması gerekiyordu. Durup dinlendiklerinde, tuvalete gittiklerinde ya da uyumadan az evvel kimi şeyleri düşlemeye ve istemeye vakit bulmuşlardır tahminen de.

‘CİNSELLİĞİN DÜNYA EDEBİYATINDA BİLE GEREĞİNCE GÖRÜNÜR OLMADIĞINI DÜŞÜNÜYORUM’

Zümrüt’lerin cinsel hayatlarına, cinsellikle ilgili hislerine ve fikirlerine de yer vermişsiniz romanda. Türkiye edebiyatında bayan cinselliği gereğince ve gerçekçi bir formda yer aldı, dememiz mümkün mü sizce?

Cinselliğin dünya edebiyatında bile gereğince görünür olmadığını düşünüyorum. Okuduğum kitapların çoğundaki karakterler sevişmeyi sevmezler. Dünyayı değiştirmek ister karakterler ancak biriyle yakınlaşmak istemezler. Her yere girmek isterler ancak iki bacağın ortasını dolduran sıcaklığı ve soğukluğu tabir etmeyi ucuz bulurlar ya da tercih etmezler. Böylelikle cinsellik kapalı ve ulaşılmayan saklı bir alan olarak öykülerin tam orta yerine oturur. Bayanın saçıyla oynaması baştan çıkarabilir kahramanı mesela. Bu aslında komiktir. Birazcık düşününce bunu komik buluyorum. Yaratılmaya çalışılan gizemle dalga geçmeye başlıyorum. Açıkta olan bir memeyi kazağın altında durandan daha gizemli buluyorum. Yaptığımı özel bulmadım, ben yalnızca gereksiz ve komik görünen gizemden olabildiğince uzak durmaya çalıştım.

Roman, ‘kitaplar ve kitapların insanın hayatını değiştirmesi üzerinedir’ de diyebilir miyiz? Bu soru, okumanın sizin hayatınızdaki yerini de merak ettiriyor. Kitapla tanışmanız ve devamı hakkında ne söylemek istersiniz?

Roman okuruna iyi gözle bakmıyorum. Bütün hayalperestler kesin şu roman okurları ortasından çıkıyordur. Şu kendini elindeki romana kaptırmış olan tiplerden bahsediyorum. Sayılarının çok olduğunu düşünmüyorum, neyse ki azlar. Okumak benim için hep bir ödev, kesinlikle yapmam gereken bir ödev üzeredir. Sıklıkla bu ödevi gereğince ve iyi yapmadığımı düşünüp kızarım kendime. Günüm ya okuyarak geçer ya da okumadığım için pişmanlık duyarak. Sıklıkla okumuyor olurum. Uyumadan kısa bir mühlet evvel, ‘yarın daha iyi okuyacaksın Gökçe’, derim kendime.

Roman, içsel seyahatlere çıkarıyor okuru. Dış yer, yardımcı karakterler ve ‘aksiyon’ daima içsel olanda varlık bulabiliyor. Bunu demek istiyorum fakat ‘yazar ne düşünüyor bu konuda’, diye merak da ediyorum. Dışımız içimizin bahçesidir. Karakterlerimin bahçesi biraz karışıktı, tıpkı hayat üzere. Gereğince başımızı uzatıp görmeye çalışırsak her şeyin iç içe geçtiğini ve epey karışık olduğunu görürüz. Pekala karışık olana hazır mıyız ya da karışıklık dikkate kıymet midir? Bir sürü kitabın peşine takılıp büyük hayaller kurmuş olabilirim. Bir iç seyahat istedim fakat olup olmadığı fakat okurun yanıtlayacağı bir sorudur artık.

Gazete Duvar

hack forum hack forumu hack forum gaziantep escort gaziantep escort Shell download cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cep bahis
evden eve nakliyat şehirler arası nakliyat
hack forum forum bahis onwin fethiye escort bursa escort infoisrael.net casino siteleri deneme bonusu veren siteler meritking meritking izmit escort Ataşehir escort ankara escort bostancı escort kadıköy escort slot siteleri casibomcu.bet deneme bonusu veren siteler deneme bonusu veren siteler hack forum hack forum hack forum hack forum hack forum warez script hacking forum loca forum hack forum Tarafbet